Wanneer we vandaag wakker worden bellen we eerst even met Thijmen hij is vandaag jarig, we kletsen heel wat af als ik door het raam een konijntje zie lopen. Dus tijdens het bellen een paar foto’s door het raam gemaakt. Naar buiten lopen heeft geen zin dan is hij weg.
Na het ontbijt gaan we rijden lekker vroeg zodat we een hoop kunnen doen vandaag, maar voordat we het park uit zijn kan Rob alweer remmen, ik zie overal Kwartels lopen en die moeten natuurlijk op de foto. Alleen wat zijn die dingen snel ze lopen van hot naar her. Maar gelukkig zijn er toch een paar gelukt.
Ik heb in google maps de route ingesteld en we volgen de snelste route, ik heb al wel gezien dat die door de middle of knowwhere gaat. Maar dat vinden wij juist leuk, alleen hadden we niet verwacht dat het echt in de onbewoonde wereld zou zijn.
Zo gauw we de weg afgaan zien we een gravelroad officieel mogen we daar niet op rijden maar hij ziet er goed uit en rijd heel makkelijk. Maar ja na een paar kilometer begint het, de gravel wordt dirt gelukkig wel hard ik moet er niet aan denken als het geregend zou hebben.
De weg wordt ook heel smal hopelijk zijn er geen tegenliggers, sommige stukken rijden goed maar er zijn ook hele stukken wasbord, alles trilt en rammelt in de camper. Op een gegeven moment neemt de tv weer de benen. Dus hup ik uit mijn stoel om dat ding vast te zetten.
Op sommige stukken rijdt Rob stapvoets maar horen en zien vergaat je, ik denk dat we vandaag ook het laatste zaagsel overal onder vandaan hebben getoverd want de camper ligt er vol mee.
Ergens halverwege zien we vanuit de verte dat de weg afgesloten is dus we hebben zoiets van wat nu? Gelukkig hebben ze een detour gemaakt ipv over de brug die afgesloten is mag je door de rivierbedding rijden naar de andere kant. Zie je dat al voor je wij over die beroerde weg met een gloed nieuwe camper. En alsof het nog niet genoeg is geweest moeten we ook nog een 3 tal sporen oversteken, niet zoals wij dat in Nederland kennen. Maar onbewaakt, zonder slagbomen of lichten en spoorbielzen waar je overheen moet rijden ze liggen schots en scheef dus Rob rijdt er stapvoets overheen. Gelukkig komt er na een mile of 20 toch een eind aan, de camper is er ongeschonden uit gekomen en het Ikea servies heeft het ook overleeft.
Wat een geluk we mogen nu de snelweg op daar zijn we na onze ervaring hiervoor wel heel blij mee. Na een aantal kilometers gaan we vandaag de grens met Arizona over, weer een staat erbij.
Nadat we getankt hebben en een stuk verder rijden merk ik dat Rob begint te staren dus ik bied aan om verder te rijden. Daar hoeft hij geen 2 keer over na te denken want de eerste beste mogelijkheid die hij ziet gaat de camper aan de kant en mag ik gaan sturen.
Wij willen hier een ghost town bezoeken eentje waar diverse films opgenomen zijn. Wanneer we naar binnen lopen krijgen we een papier in onze handen en mogen we zelf een rondje lopen. Waar het op de parkeerplaats mega druk is lopen we hier in ons uppie. Sommige huisjes zijn nog op slot maar worden als wij er heen lopen open gemaakt zodat we alles kunnen bekijken. Wat gaaf om te zien, we weten dat het niet echt is maar wel leuk om de hele geschiedenis hoe dit ontstaan is te lezen en te zien.
Het eerste stuk over de snelweg gaat prima maar dan gaan we een stuk binnendoor, een weg waar we voor het eerst drempels zien. Volgens de borden zou je die met 20 mile kunnen nemen, nou niet met een camper. Het servies vloog nog net niet uit de kast maar de volgende bulten heb ik beduidend langzamer genomen. Op het eind rijden we weer een zandweg op en worden we vakkundig een parkeerplaats op geloosd.
Nadat we alles gezien hebben lopen we terug naar de camper die bij een Donkey Rescue staat, daar wilde ik toch ook al gaan kijken. Maar wat blijkt ze hebben daar een evenement vandaar dat het heel druk is. Allerlei spelletjes, live muziek en natuurlijk een hele hoop ezels.
We lopen een rondje maken een hoop foto’s lezen de geschiedenis van die ezeltjes maar gaan dan gauw weer naar de camper terug. Het is inmiddels loei heet geworden en dat merken we meteen. We lunchen in de camper voor we gaan rijden, en gelukkig komen we op de terugweg op dit zandpad geen tegenliggers tegen.
Als we net de weg op rijden zie ik een roadrunner lopen en zoals zijn naam al zegt was hij heel snel voordat ik de camera te pakken heb is hij al weg.
We moeten nu een flink stuk rijden richting Tuscon we gaan daar het Saguaro National Park bezoeken, en helaas ook hier is het druk. Gelukkig hebben we de all american pas zodat we meteen naar binnen kunnen. We mogen hier met de camper de loop rijden maar vooral niet naar de picknick plaatsen rijden aangezien daar geen ruimte is voor onze camper.
De Loop is heel mooi heel veel grote cactussen, bloemen en ander bomen en struiken. Er zijn diverse parkeerplaatsjes waar je kunt stoppen en waar wij zelfs de camper kwijt kunnen. We doen een poging om een klein trailtje te lopen maar we zijn blij dat we de camper in kunnen het is hier zo’n 35 graden op het moment. We rijden gestaag verder maken een hoop foto’s en stoppen nog diverse keren. Maar helaas is het rondje dan toch afgelopen, bij het visitor center is bijna geen plaats om te parkeren dus Rob zet hem op de plek waar je niet mag staan de brandkraan. Aangezien hij erin blijf zitten spring ik eruit om een stempel in mijn boekje te halen en om een leuke magneet te scoren.
De volgende stop is de Panda Express we hebben allebei geen zin om te koken dus besluiten om hier wat op te halen en straks op de camping te eten.
De laatste stop voor de camping ligt op het terrein van de universiteit, het is een webcam cache die ik heel graag wil doen. Dus van te voren al heel goed gekeken waar ik moest zijn, en of we er met de camper konden komen, volgens streetview zou dat moeten kunnen maar in het echt weet je het nooit. Gelukkig heeft mijn voorwerk gewerkt en konden we er zonder al teveel moeite komen. Foto gemaakt en door…
De laatste kilometers naar de camping, we rijden in eerste instantie dwars door de stad om vandaar uit de bergen in te gaan, helaas ging de zon al zakken dus op sommige plekken zagen we bijna niks.
Gelukkig komen we nog voor het donker aan bij de Gilbert Ray Campground. Ook hier is het nog flink heet. We gaan lekker eten en daarna nog wat foto’s maken want ook hier zien we een mooie lucht als ze zon onder is.
Sterren gaan we vanavond niet kijken want we zijn alle twee moe.
