Ook vandaag pakken we al onze spullen weer in om weer op pad te gaan, we hoeven vandaag niet zo ver te rijden maar dat zegt niks. Meestal hebben we een dag vullend programma zodat we alsnog laat aankomen.
We gaan vandaag rijden over de Valdresflye dat is een toeristische route met hele mooie uitzichten.
“Up on Valdresflye you get the feeling of “hovering” above the mountain plateau with a great view towards many of the mountain peaks of Jotunheimen National Park. Large parts of the route runs above the tree line, with the highest point at 1389 meters above sea level.”
Onderweg zien we ineens een plekje om te stoppen, wanneer we uitstappen merken we pas hoe koud het hier is, het waait, het zonnetje schijnt maar het is maar 2 graden. We lopen even naar het meer maar veel is er niet te zien en aangezien het koud is hier lopen we weer snel naar de auto.
De tweede plek waar we vandaag naar toe rijden is Ridderspranget dit is een hele mooie kloof met diverse watervallen, en die onderdeel is van een Noorse Legende.
Er bestaan verschillende variaties op de legende van de Riddersprong, die in de loop der tijd zowel mondeling als schriftelijk zijn gevormd. In de versie van de volksverhalenverzamelaar Ivar Kleiven (1854-1934) vertelt de legende dat ridder Sigvat bij Kvie in Valdres een mooi meisje, Skårvangssolen genaamd, had ontvoerd van ridder Ivar Gjesling bij Sandbu in Vågå. Sigvat zette Skårvangssolen voor zijn paard en reed weg. Ivar achtervolgde Sigvat en haalde hem weer in bij de Riddersprong. Maar het paard met Sigvat en Skårvangssolen sprong over het ravijn met het gutsende water eronder. Van daaruit voorkwam hij dat Ivar en zijn mannen de sprong achter hem probeerden te maken.
Wij hebben daar vooral genoten van de natuur, het is op dit moment niet echt warm meer in Noorwegen maar het zonnetje maakt het toch wat lekkerder. We maken hier weer genoeg foto’s maar die doen de omgeving niet echt tot recht komen.
Thijmen wil hier een trail gaan lopen maar ik besluit om het niet te doen, achteraf maar goed zegt hij aangezien er toch weer heel veel hoogte verschil in zat. Ik ben op mijn gemakje naar de auto gelopen en vandaar uit nog een stuk verder naar een cache. Terwijl ik op Thijmen aan het wachten ben komt er ineens een meneer met een hondeslee voorbij, nog een poging gedaan om een foto te maken maar hij was erg snel.
Al gauw komt Thijmen terug hij heeft nog wat mooie foto’s kunnen maken van de vogels en al snel gaan we weer op pad.
Een paar kilometer verder stoppen we alweer, ik had daar met Alltrails een route gezien die als makkelijk te doen staat. Hulderstigen het is bijna 6 kilometer lopen maar over een vrij vlak terrein.
Als we hier uitstappen waait het weer flink en het blijft koud, we gaan op pad en steken al snel een paar rivieren over. Het blijft gaaf om te zien met wat voor geweld dit allemaal voorbij stroomt. Iets verder op de route moeten we over planken, latten en halve bomen lopen. Met de eerste stap die ik daar zet natuurlijk net naast de boomstam zak ik tot de bovenkant van mijn schoen in de blub en water. Broek aan de onderkant nat maar wonder boven wonder is de binnenkant van mijn schoen droog. Zo hobbelen we verder totdat we weer op een verhard pad staan, hiervandaan kunnen we de trail volgen overal staan bordjes ook met informatie. En dat is heel leuk en informatief om te lezen. We lopen gestaag door en genieten van de natuur hier, ook hier net als alle andere dagen zijn we alleen.
Ergens halverwege de route moeten we het water oversteken dat had ik op de kaart natuurlijk wel gezien maar dan denk je dat er een brug is. Nou mooi niet, er lagen wat stenen in het water en daar moet je het maar mee doen. Heel voorzichtig voetje voor voetje stap ik naar de overkant waar Thijmen al staat te wachten want die huppelt er gewoon overheen.
We zoeken even een plekje om uit te rusten en lekker genieten van de omgeving hier. In de verte zien we wel een hele donkere wolk maar daar denken we niks van. Totdat een stuk verder er toch kleine sneeuwvlokjes of zijn het kleine hagelsteentjes uit de lucht vallen. Gelukkig niet heel veel maar wel apart om te zien.
De trail eindigt waar we begonnen zijn alleen nu zien we een hele hoop vogeltjes, ze zijn heel bewegelijk en bijna niet op de foto te zetten. Maar het is gelukt.
Het is inmiddels al weer eind van de middag en we moeten deze weg nog een heel stuk rijden, helaas staat ook de zon laag aan de hemel zodat het soms bijna onmogelijk is om goed op de weg te kijken.
We maken nog een stop op een uitkijkpunt, waar het hoe kan het ook ander heel koud is. Prachtig om te zien maar we gaan weer gauw in de auto zitten.
Een stuk verder ligt de weg een stuk hoger als het land ernaast en ook de stokken die de sneeuwhoogtes aangeven zijn hier een paar meter hoog. Heel apart om te zien allemaal.
Wanneer we stoppen bij de Steinplassen naderen zien we hem al van verre.
Hier staat een heel groot rotsblok heel apart op een ander rotsblok dat moeten we natuurlijk even bekijken, gelukkig maar even we zijn blij dat we weer in de auto zitten. Wat een verschil met een paar dagen geleden toen het een stuk warmer was.
We zijn al een heel eind op weg naar ons volgende huisje, met nog een uitzichtpuntje op de planning ook hier maken we gauw een paar foto’s en dan gaan we weer op pad.
We zijn aan het dubben gaan we ergens uit eten of koken we zelf, dat laatste wordt het nog even snel naar de supermarkt om wat hamburgers te kopen, en een zak diepvries patat.
Ons huisje bestaat vandaag uit de kelder van een groter huis, leuk ingericht en lekker groot. Wanneer we binnenlopen hangt er wel een specifiek luchtje maar na een tijdje ruik je dat niet meer.
Na het eten nog even mijn blog bij werken en de foto’s veilig stellen en dan lekker naar bed.
