Als we vandaag wakker worden is de wereld weer heel klein, het heeft gesneeuwd of gehageld vannacht want het gras is een beetje wit. Ook is er hele lage bewolking wat een grijs en grauw gevoel geeft.
We pakken de spullen in en vertrekken waar we gisteren een hele mooie witte omgeving zagen is deze nu heel klein en vrij mistig. Rijden gaat gelukkig goed want het zicht is verder prima.
Het rare is dat er hele stukken mistig zijn en dan ineens een stuk niet, en daarna weer een heel stuk mist. Wat een raar land is dit toch. Wanneer we onderweg even stoppen om een cache te zoeken op een leuke plek is de mist spontaan verdwenen. Na 5 minuten rijden is hij weer present. En zo gaat het de hele weg door.
Het hoofddoel vandaag is Båstnäs daar ben ik in 2021 met Rob en Martijn al een geweest, maar Thijmen wilde het ook graag zien. En aangezien we toch in de buurt zijn gaan we even langs. Maar wat een verschil met een paar jaar geleden, er is ineens een parkeerplaats, een toilet en picnic banken. Ook staan er borden met informatie.
Ook de auto’s zijn er nog steeds maar niet alles is meer overwoekerd wat een paar jaar geleden nog wel was. Het blijft heel apart om te zien maar ook heel leuk.
Daarna besluiten we om naar het nieuwe huisje te rijden, maar willen eerst nog naar de supermarkt om eten te kopen, want in de buurt is geen supermarkt of restaurant. We komen uit bij een heel groot winkelcentrum en terwijl we de supermarkt zoeken zie ik een wokrestaurant. De plannen worden gewijzigd en we gaan daar lekker eten. We krijgen een flinke portie, die we bijna niet op krijgen. En zelfs het water plat of bruisend is hier gratis, dat zouden ze in Nederland ook eens moeten doen.
Na het eten gaan we nog even naar een grote Snoepwinkel waar je heerlijk een zak vol kunt scheppen, dat hadden we vanmiddag al gedaan in een andere supermarkt want de dropjes waren op. Maar hier hadden ze ook heel veel chocolade liggen daar moest natuurlijk ook even in geschept worden.
Als we naar de auto lopen is het al vrij schemerig en we moeten nog zeker een uur rijden. Over normale wegen is dat goed te doen maar hier ligt dat toch net even anders. Het eerste stuk lijkt wel een achtbaan hele grote heuvels waar je niet overheen kunt kijken. Ook wordt de weg steeds smaller als we het huisje naderen.
Het is inmiddels donker dus Thijmen rijdt met zijn grote licht aan, als we de hoek omslaan om de weg naar het huisje in te rijden zien we een hert op de weg staan en nummer 2 in de graskant. Gelukkig voor de auto en niet er tegen, ze lopen weg en wij kunnen door.
Niet veel verder nog 2 herten op de weg, waarbij er een pontificaal op de weg blijft staan om na een paar minuten weg te lopen. En voor we bij het huisje zijn zien we ook hert 5 en 6 heel frappant de hele reis op een hert na niks gezien en hier op 1,5 kilometer al 6.
Gelukkig rijden we niet hard en hebben ze tijd genoeg om weg te lopen, in het pikkedonker komen we aan bij het huisje dat we zo snel niet kunnen vinden. We waren er al voorbij en een telefoontje doet wonderen, een klein stukje terug en daar is ons huisje.
Niet heel groot maar van alle gemakken voorzien.
