Canada 2026 Het is bijna zo ver.

Nog iets meer dan een week voordat we vertrekken. Nadat we vorig jaar de smaak van het reizen met een camper te pakken hadden gekregen, wisten we al snel: volgend jaar weer. Thuis werd er natuurlijk enthousiast over gepraat, waardoor Peter en Patricia door ons werden aangestoken en ook graag mee wilden.

Het liefst wilden we naar Canada, maar Amerika bleef ook een optie.

Waar we vorig jaar begin september onze wegbrengcamper al geboekt hadden, bleef het dit keer lang angstvallig stil bij de reisbureaus. Tot er ineens een reis voorbij kwam die ik al eens eerder had gezien: Travelhome bood een camperreis aan van Vancouver naar Whitehorse. Dit keer geen nieuwe camper, maar eentje die uit de winterstalling komt.

Omdat dit een van de eerste reizen was die voorbij kwam, hebben we snel besloten om te boeken. Een paar dagen later kwam het verlossende antwoord: we konden twee campers reserveren. Al snel was alles rond en konden we verder met plannen.

De afgelopen maanden heb ik al heel veel voorpret gehad. Dingen uitzoeken, de route bepalen, bedenken wat we willen zien en doen en natuurlijk kijken waar de geocaches langs de route liggen.

En dat laatste was nog wel een dingetje, want we vliegen op Vancouver en dan zit je wel heel dicht bij Seattle. Je hoeft alleen een grens over te steken en zo’n 2,5 uur te rijden, dus dat zou te doen moeten zijn. De meeste geocachers weten wel wat dit betekent: “de APE” en HQ — en die moeten we natuurlijk allebei een bezoekje brengen.

De ESTA’s en eTA’s zijn aangevraagd en goedgekeurd. Alleen de I-94 moeten we nog aanvragen, maar dat kan pas een paar dagen van tevoren, net als ArriveCAN, om iets sneller door de douane te komen.

Vorig jaar in Chicago hebben we de MPC-app gebruikt en dat scheelde heel wat wachttijd, zelfs zoveel dat we bij de bagageband nog best lang op onze koffers moesten wachten.

Travelhome heeft de camperreis en de vliegtickets voor ons geboekt. Door een optie in hun pakket, waarbij je je ticket meteen betaalt, hoeven we nu niets meer bij te betalen.

Het Amerikaanse deel van de reis heb ik zelf geregeld. De afgelopen maanden heb ik met enige regelmaat de geboekte huurauto en hotels opnieuw via de verhuurmaatschappijen en Booking aangepast. Op die manier heb ik toch behoorlijk wat geld kunnen besparen. Het blijft bijzonder dat je bij dezelfde maatschappij op verschillende momenten van boeken zulke uiteenlopende prijzen krijgt — soms met meer dan 100 euro verschil.

Onze route in Canada is, zoals het er nu naar uitziet, zo’n 3700 kilometer. De route in Amerika is ongeveer 700 kilometer, maar daar zal nog wel wat bijkomen omdat we nog wat heen en weer gaan rijden.

Waar de route tot aan Jasper redelijk vastligt, in verband met het reserveren van campings die erg gewild zijn en een lang weekend in Canada. Is het noordelijke deel van de route juist heel flexibel. Daar zien we wel hoe, wat en waar.

De terugreis doen we in twee delen. Travelhome wilde in eerste instantie dat we alles achter elkaar zouden doen, met drie aansluitende vluchten en uren wachttijd. Om wat meer rust in te bouwen, overnachten we de laatste dag in Vancouver en hopen we daar nog wat leuke dingen te doen. Op de terugweg hebben we, net als op de heenweg, maar één overstap in IJsland.

Ik ga een poging doen om mijn blog bij te houden, maar uit ervaring weet ik dat dat zonder internet bijna onmogelijk is. Aangezien we zeker weten dat we op een deel van de route geen telefoonbereik hebben, ben ik heel benieuwd hoe dat gaat. De andere optie is Polarsteps, dus misschien ga ik gewoon weer allebei gebruiken.